Öfke, her bireyin yaşadığı doğal bir duygudur; ancak ifade edilme biçimi sağlıklı olmadığında yıkıcı sonuçlar doğurabilir. Bastırılan öfke depresyona, kontrolsüz öfke ise saldırganlığa ve ilişkilerde çatışmalara yol açabilir. Bu nedenle öfke, yönetilmesi gereken bir duygu olarak kabul edilir.

Psikoloji alanında öfke, genellikle bastırılmış ihtiyaçların, haksızlık algısının veya engellenmişliğin bir sonucu olarak değerlendirilir. Öfkenin nasıl öğrenildiği de önemlidir; aile ortamında sağlıksız öfke modelleri gören birey, benzer tepkileri yetişkinlikte tekrar edebilir.

Terapi sürecinde öfkenin altında yatan duygu ve düşünceler çalışılır. Bilişsel davranışçı terapi, duygu odaklı terapi ve öfke kontrol programları bireyin farkındalığını artırır. Nefes egzersizleri, gevşeme çalışmaları ve iletişim becerilerini güçlendirme teknikleri de öfke yönetiminde önemli araçlardır.